22 Kasım 2026 MersinParçalı Bulutlu 19°
Dolar50,5752+0,22%Euro55,6072-0,03%Gram Altın5.731,95-3,48%
Son Dakika

Rakamların Ötesinde Bir Yorgunluk: Toprak, Şehir ve Vicdan

Ben artık memleketin hâlini ekonomik tablolardan çok insanların yüzlerinden okuyorum.

🌱 Toprağın Emeği ve Üreticinin Kırgınlığı

Mut'ta zeytin hasadı var. Ağaçlar meyve dolu ama üreticinin yüzü gülmüyor. Bir yıl boyunca toprağa verdiği emeğin karşılığını alamayan insanların kırgınlığı var her yerde.

Karadeniz'e bakıyorum, fındık üreticisi aynı dertten yakınıyor. Karaman'da, Kayseri'de elma, Erdemli'de limon üreticisi... Değişen yalnızca yetiştirilen ürün ve yaşanılan şehir. İnsanların çaresizliği birbirine öylesine benziyor ki...

🏙️ Şehirdeki Hayatlar ve Eksik Hayaller

Sonra şehirlerdeki hayatlara bakıyorum.

Bir emekli düşünün. Ömrünü çalışarak geçirmiş, bugün pazarda meyvenin kilosunu değil, kaç tane alabileceğini hesaplıyor.

Bir genç düşünün. Sabah işe gidiyor, akşam yorgun dönüyor. Aldığı ücretle bir ev kurmayı, aile olmayı, geleceğine dair hayal kurmayı bile göze alamıyor.

Bir aile düşünün. İki kişi çalışıyor, yine de ay sonunu getirebilmenin hesabını yapıyor.

Oysa insan yalnızca karnını doyurmak için yaşamaz. Biraz huzur ister, biraz güven, çocuklarına bırakabileceği güzel bir gelecek ister.

Bunlar lüks değil, insanca yaşamanın en doğal ihtiyaçları.

⚖️ Ahlaki Yoksullaşma ve Alışma Tehlikesi

Beni asıl yaralayan ise bütün bunların yanında yaşadığımız ahlaki yoksullaşma.

İnsanların inançlarını, iyi niyetlerini, güvenlerini kendi çıkarları için kullananlar... Başkasının emeği üzerinden servet büyütenler... Hukukun açıklarından yararlanıp yaptıkları her şeyi kendilerine hak görenler...

Bir şeyi kanunlara uygun hâle getirebilirsiniz. Ama bu, onu vicdanlarda da doğru hâle getirmez.

Ahlak, yalnızca yasalara uymak değildir. Kimsenin görmediği yerde de doğru kalabilmektir.

Bugün ülkemizde ekonomik sıkıntılardan daha derin bir şey yaşandığını düşünüyorum. İnsanların birbirine olan güveni, adalet duygusu, emeğin kutsallığına duyduğu saygı aşınıyor.

Ve en kötüsü, bu aşınmaya alışıyoruz.

Dün bizi utandıran şeyler bugün sıradanlaşıyor. Dün haksızlık dediğimiz şeyleri bugün hayatın bir gerçeği olarak kabulleniyoruz.

İşte bir toplumun asıl yoksullaşması burada başlıyor.

🕊️ Onurlu Bir Yaşam ve Gelecek Kaygısı

Ben bu ülkenin insanına acımıyorum. Onun emeğine, alın terine, onuruna duyduğum saygı nedeniyle öfkeleniyorum.

Çünkü bu toprakların insanı çalışmayı da bilir, üretmeyi de, yoklukla mücadele etmeyi de. Ama ömrünü çalışarak geçiren bir insanın kendi ülkesinde insanca yaşayamamasını kabul edemiyorum.

Bir ülkenin gerçek zenginliği, kaç kişinin servet sahibi olduğuyla değil, kaç insanın onuruyla yaşayabildiğiyle ölçülür.

Ve ben en çok, çocuklarımıza daha güzel bir ülke bırakamamak yerine, yaşadığımız bütün bu haksızlıklara alışmış bir toplum bırakmaktan korkuyorum.

Okuyucu Yorumları

Henüz yorum yok. İlk yorumu siz yazın.

Yorumlar editör onayından sonra yayımlanır.

Yazarın Diğer Yazıları