Siyasette kartlar yeniden dağıtılıyor gibi görünse de sahnedeki isimler ve zihniyet son derece tanıdık. İyi Parti, Anahtar Parti, Zafer Partisi ve şimdilerde adını sıkça duyduğumuz Yeni Parti... Hepsi eski yüzlerini gizleyip bir araya dizildiler. İsimlerine ve iddialarına bakarsanız ne oldukları belirsiz; ne adları ad, ne de sıfatları sıfat.
Makyajlı Siyaset ve İdeolojik Kısırlık
Aslında bu yapıların hiçbiri gerçek anlamda "Yeni" değil; iyi değil, kapı açan değil, galibiyet getiren hiç değil. Bunların hepsi popüler olandan ya da vasatlıktan beslenen birer "Yıkım Partisi".
Ortaya koyabildikleri yeni bir ideolojileri olmadığı gibi, temsil ettiklerini iddia ettikleri eski ideolojileri de öne çıkaramıyorlar. Tek bir dertleri var: İkinci bir kurtuluş savaşı vermek. Kulağa hoş ve cazip gelen bu "kurtuluş" söyleminin ardındaki gerçek ise Cumhuriyeti yıkarak kurtulmak fikrinden başka bir şey değil...
"Yeni bir şeyler geleceğini sanırken, ne yazık ki yıkım gibi bir şeyler geliyor..."
1960 Post-Darbe Mantığı: Kemalizm 2.0’dan 3.0 Projelerine
Peki, sıkıntı tam olarak nerede? Sorunun kökenini anlamak için yakın tarihe bakmak gerekiyor:
Kemalizm 2.0: 1960 Kemalist darbesinden sonra ülkeye sağ-sol ekseninde yeni bir siyasi dizilim bulmak gerekiyordu. Bu görevi sol içerisindeki akademisyenlere pasladılar. Onlar da Kemalizm’i yumuşatıp içine bir "sol sosu" katarak Kemalizm 2.0’ı yarattılar ve buna "Atatürkçülük" dediler.
Kemalizm 3.0 Arayışı: Bugün akademi içerisinde Kemalizm 3.0’ı yaratacak güçlü kadrolar yok ama bu yönde çalışmalar var. İşte mantar gibi çoğalan bu partiler, tam olarak bu çalışmaların birer eseri.
Ortada yeni bir ideoloji bulunmadığı için bu yeni ideolojik ekseni oturtmaya, işe partinin adını "Yeni Parti" koymakla başladılar. 1990’larda devrimciler bocaladıklarında hep "Yeni bir şeyler yapmak lazım" cümlesini kurarlardı; fakat yeni bir şey yapamadılar ve kendi kendilerini tükettiler.
Eski Alışkanlıklar ve İttihatçı Mirası
Daha önce "Yeni Yol" grubu toplumda bir karşılık bulamamıştı, şimdi "Yeni Parti" ile bir karşılık arayışındalar. Bir nevi iş başa düşmüş durumda. Sabetayistler, FETÖ unsurları ile el ele verip Yeni Parti çatısı altında "yeni bir şeyler" yapmaya çalışacak.
Çünkü ellerinde ortaya karışıktan başka bir şey kalmadı; durum tam anlamıyla bir "little, little in the middle" hali... İşte adı "Yeni", kendisi eski (İttihatçı) olanlar, bugün Yeni Parti çatısı altında eskiden yaptıklarını yeniden sahneleme peşindeler.
Bu neyin yenisidir?
Tabii ki İttihatçıların yenisidir. Kafa yapısı değişmiş midir? Kesinlikle hayır. Çünkü alışkanlıklar, yöntemler ve taktikler tamamen aynı: Dolandırıcılık, sahtekârlık ve siyasi illüzyonlar...
Aydın Profilinin Çöküşü ve Faşizm Tehlikesi
Bugünün 1960 sonrasından en büyük ve en acı farkı, Aydın Profili ve onun toplumda gördüğü değerdir. Günümüzde aydın profilinin piyasa değeri, ne yazık ki bir soytarının piyasa değeri ile eşitlenmiş durumda. Böyle bir iklimde yeni ve derinlikli bir ideoloji geliştirmek son derece zor. Bu durum, Yeni Parti’nin özgün bir çizgi yakalamasının önündeki en büyük engel.
Ancak burada gözden kaçırılmaması gereken çok daha büyük bir tehlike var:
Eriyme ve Yok Etme Mantığı: "Yeniyiz, yeniyim" diyenler meydanı boş bulurlarsa, bırakın fabrika ayarlarına dönmeyi, ortada alternatif ne var ne yoksa hepsini silme ve yok etme peşine düşeceklerdir.
Yeni Maskeli Tehdit: İkincisinde sol sosu ile geri gelen Kemalizm; üçüncüsünde Atatürkçülük üzerinden kurgulanmış laik bir milliyetçilik ile geri dönecektir.
En açık ifade ile buna Faşizm diyebiliriz. Zaten Türkiye Solunun geneli Modern Faşist ideolojiye son derece yakın ve bu yakınlık yarın çok tehlikeli sonuçlara yol açabilir.
Son Söz
Sahnede sergilenen bu tiyatroda kendimize sormamız gereken tek bir soru kalıyor:
Neyin yenisi?
Tabii ki... Yıkımın yenisi!